|
زلال معرفت و صفاي باطن
"شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن هدی"
ماه رمضان نهمین ماه از ماههای سال قمری و عربی است، که بین ماه شعبان و شوال واقع است، و در قرآن کریم از ماههای دوازده گانه غیر از ماه رمضان نام هیچ ماه دیگری نیامده.
مردم در ماه رمضان میهمان خدایند «هو شهر دعیتم فیه الی ضیافة الله » میهمان باید کاری کند که صاحب خانه می کند . روزه دار، میهمان خدایی است که «یطعم و لا یطعم » اطعام می کند ولی خود اطعام نمی شود، پس او هم می تواند «یطعم و لا یطعم » باشد . اگر خدای سبحان می بخشد و نمی گیرد، انسان هم بایستی در این ماه خویی پیدا کند که ببخشد و نگیرد، چون هیچ دستی بهتر از دست بخشنده و هیچ دستی بدتر از دست بگیر نیست . اگر کسی تلاش و کوشش کرد که دیگران در کنار سفره او به بهشت بروند، دست او دست بخشنده است، و اگر کسی تلاش کرد که به برکت دیگران به بهشت برود، او دست گیرنده دارد .
در خطبه شعبانيه ياد شده دو مورد است که فهم آنها به تامل بیشتری نیاز دارد.[1]
مورد نخست آنکه طبق فرموده رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ماه رمضان ماهی است که مؤمنان در آن به مهمانی خدا فرا خوانده شده و از سوی او به بزرگی و ارجمندی، لیاقت یافته اند.مراد رسول خدا-صلی الله علیه و آله-چیست؟مهمانی خدا یعنی چه؟ مهمان بودن مؤمنان در ماه رمضان و میزبان بودن خدا به چه معناست؟
در پاسخ به این سؤالات ابتدا باید درباره مهمانی متعارف بین انسانها-که فطرت الهی دارند-اندیشید و خصوصیات آن را خوب بررسی کرد.
لذا گوییم اگر بر شما میهمانی وارد شود، به ویژه مهمانی که خود از او دعوت به عمل آورده باشید.با او چگونه رفتار می کنید؟آیا سعی نمی کنید تا جایی که ممکن است او را گرامی بدارید و در بهترین اتاق منزل و شریف ترین مکان اتاق جایش دهید؟آیا نمی کوشید برای پذیرایی او از بهترین لوازم و نفیس ترین اشیا وناب ترین مواد غذایی که در اختیار دارید، استفاده کنید؟
بی شک هر انسانی مادامی که بر فطرت انسانی خویش باقی است با میهمان خود برخوردی کریمانه و رفتاری متواضعانه دارد و تا جایی که ممکن باشدگرامی اش می دارد و بهترین اتاق را به او اختصاص داده و شریف ترین مکان آن رابرایش در نظر می گیرد و همچنین جهت پذیرایی او، از بهترین مواد غذایی ونفیس ترین لوازم موجود در منزل استفاده می کند.آیا خدای تبارک و تعالی که بنابرفرموده رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در ماه رمضان میزبان مؤمنان است و مؤمنان میهمان اوهستند، از قاعده فوق مستثناست؟قطعا نه، زیرا صفت میهمان نوازی، یکی ازاوصاف کمالیه است و خداوند آن را به عنوان یک کمال در ذات و فطرت هر کسی قرار داده است.از طرف دیگر، همه می دانیم که منبع و منشا همه کمالات، حق تعالی است و هر یک از اوصاف کمالیه را در هر کس و هر جا بیابیم، خدای تبارک و تعالی آن را به صورتی شریف تر و کامل تر و بهتردار است.بنابر این، معناندارد که بگوییم:خداوند، تکریم و احترام به میهمان را به عنوان یک کمال درذات و فطرت انسان ها قرار داده است، ولی خودش از آن بهره ای ندارد.همان طور که معنا ندارد بگوییم:خداوند مردم را به عدالت به عنوان یک کمال فراخوانده است، ولی خودش-العیاذ بالله-ظالم است.
شب قدر
شب قدر یکی از شب های ماه رمضان است که قرآن کریم یک باره در آن شب بر قلب پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله نازل شده است . سر این که شب نزول قرآن را شب قدر نامیده اند آن است که قدر به معنی اندازه گیری است و شب قدر، شب اندازه گیری است که خداوند در آن شب حوادث یک سال را از آن شب تا شب قدر سال آینده تقدیر می کنند: زندگی، مرگ، رزق و ضیق آن، سعادت و شقاوت و . . . پس در هر ماه رمضان از سال، شب قدر هست که در آن شب، امور سال آینده تا شب قدر سال بعد، اندازه گیری و مقدر می شود . [3]
روزه در کلام مقام معظم رهبری
قال الله تبارک و تعالی[1]: :«یا ایها الذین امنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم.»
از خدای متعال مسالت می کنیم که این ماه را که ماه ضیافت الهی است بر همه ی امت اسلامی، بخصوص بر ملت عزیز ایران، و بالاخص بر شما نمازگزاران عزیز، مبارک فرماید
در این آیه ی شریفه، مساله ی روزه و این که این فریضه ی الهی بر امتهای قبل از امت اسلام هم قرار داده شده بود، مطرح شده است.از جمله ی فرایض و واجباتی که بشر در طول ادوار گوناگون به آن نیازمند است، یکی همین روزه گرفتن است; همچنان که نماز خواندن و ذکر الهی چنین است.در همه ی ادوار، در همه ی احوال، در همه ی تمدنها، در همه ی دوره های حیات بشری، در هر حالی که بشر باشد، به خاطر خاصیت بشری خود، به بعضی از این اعمال و فرایض نیازمند است، یکی هم همین روزه است.امروز در خطبه ی اول، چند جمله یی در باب روزه عرض می کنیم، در خطبه ی دوم هم ان شاء الله به بعضی از مسائل جاری کشور و جامعه مان خواهیم پرداخت.
|
