غزل 34 ؛ مي‏گُساران - عاشقــــان روى او را خانــه و كاشانه نيست

- عاشقـــــــان روى او را خانــه و كاشانه نيست ___ مرغ بال و پر شكسته، فكر باغ و لانه نيست

- گـــــر اسير روى اويى؛ نيست شو، پروانه شو ___ پاى‏ بنـــد ملك هستى، در خور پروانه نيست

- مى ‏گســــاران را دل از عالم بريدن شيوه است ___  آنكه رنـــــگ و بوى دارد، لايق ميخانه نيست

- راه علم و عقل با ديوانگـــــــى از هم جداست ___ بسته اين دانــــه‏ها و اين دامها ديوانه نيست

- مست شو، ديوانه شو، از خويشتن بيگانه شو ___ آشنا با دوست، راهش غير اين بيگانه نيست