- قرآن مى فرمايد:
(يا ايها الذين آمنوا ان جائكم فاسق بنباء فتبينوا(515) ).
اى اهل ايمان ! اگر آدم فاسقى خبرى براى شما آورد، درباره آن تحقيق و بررسى كنيد.
بـسـيـارى از گـرفـتـارى ها، حوادث ، كدورت ها، نزاع ها و غيبت ها و تهمت ها در اثر فتنه گـرى افـرادى اسـت كـه واسـطه بين اين و آن مى شوند و سخنى را از كسى به كسى مى رسـانـنـد و يـا مـوضـوع درونـى را از جـايـى و از فـردى بـه ديـگـرى منتقل مى كنند.
عـاقـل بـايـد بـا ايـن گـونـه افـراد مـبـارزه كـنـد و مـيـدان عمل به آنان ندهد و به حرف و خبر آنان اعتنا نكند و از همان گام نخست راه را بر آن ها سد كند.
قـرآن كـريـم هـشـدار مى دهد كه سخن واسطه هاى فاسد و بى بند و بار، بدون تحقيق و بررسى مورد پذيرش قرار نگيرد.
چـونـان مـوضـوع واسـطـه مهم است و بايد در آن دقت شود كه على (عليه السلام ) سخنان واسـطـه را بـاطـل مـى دانـد و مـى فـرمـايـد: امـا انـه ليـس بـيـن الحـق و البـاطـل الا اربـع اصـابـع (516) يـعـنـى مـيـان حـق و بـاطـل چـهـر انـگـشـت فـاصله است و آن گاه تفسير مى فرمايد كه حق آن چيزى است كه مى بـيـنـى و بـاطـل آن چـيـزى اسـت كه بشنوى و ميان چشم و گوش چهار انگشت فاصله است و مـقـصود از شنيدنى هايى كه باطل است و نبايد به آن ها ترتيب اثر داد، گفتارى است كه افراد درباره مردم مى زنند. بنابر اين اگر فردى به عنوان واسطه چيزى به شما گفت كه : فلانى چنين كرد يا چنان گفت ، باور مكن كه مگر خود شخصا تحقيق كنى و به نتيجه و يقين برسى .
مـراقـب ديـن خـود بـاش كه برخى مردم ارزان دين خود را مى فروشند و به رايگان خود را جهنمى مى كنند!
عصمنا الله من مزله الاقدام .
پی نوشت
515- حجرات ، 6..
516- نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 9، ص 72..